Bahçeme peyzaj amacıyla eklediğim pampas otu, her sonbaharda devasa tüylü başaklarıyla görsel bir şölen sunuyor. Ama şunu söylemek gerekir: bu bitki yayılmacı ve agresif. Diğer bitkiler oturana kadar büyütüyorum, sonra ne yapacağıma bakacağım.
Cortaderia selloana, Güney Amerika'nın pampas ovalarından adını alan dev bir süs otudur. Arjantin, Brezilya ve Şili'ye özgü olan bu bitki, bugün dünyanın dört bir yanında hem peyzaj bitkisi olarak sevilmekte hem de ınvasıf tür olarak sorun yaratmaktadır.
Fotoğrafta da görüldüğü gibi Ekim ortasında tam başak döneminde; 2.5–3 metreye ulaşmış sapları ve üzerlerindeki krem rengi tüylü başaklarıyla oldukça etkileyici bir görünüm ortaya çıkıyor.
Peyzaj amacıyla aldım — büyük bir alanı hızla kapatması, sert görünümlü bir yapı oluşturması ve bakım istememesi nedeniyle tercih ettim. Bahçenin o bölgesi henüz boş ve diğer bitkiler yerleşene kadar dolgu görevi görsün istedim.
Bu bitkiyi bilinçli olarak seçtim çünkü yayılmacı yapısının farkındaydım. Plan şu: diğer bitkiler (meyve ağaçları, çalılar) büyüyüp yerleşene kadar pampas otunu koruyacağım. Ondan sonra kökten söküp daha uygun bir alternatifle değiştireceğim — ya da çok küçülteceğim.
Pampas otunun yayılma mekanizması iki yönlüdür: kök yayılması ve tohum dağılımı. Her başak binlerce tohum içerir ve bu tohumlar rüzgarla uzak mesafelere taşınabilir. Özellikle Akdeniz iklimine sahip bölgelerde (Avustralya, Yeni Zelanda, Güney Avrupa, Kaliforniya) ınvasıf tür ilan edilmiştir.
Sakarya'da şu ana kadar kontrol dışı bir yayılma gözlemlemedim — kısmen yaz kuraklığımız, kısmen de kışların onu bir ölçüde sınırlaması nedeniyle olabilir. Ama dikkatli takip ediyorum.
Neredeyse bakım istemiyor. Kuraklığa dayanıklı, rüzgara dirençli, çoğu toprak tipinde yetişiyor. Kışın yapraklar solar ama bitki ölmüyor; ilkbaharda dipten budama yapılırsa daha temiz bir görünüm elde ediliyor. -15°C'ye kadar dayanabiliyor, Sakarya kışları sorun çıkarmıyor.
Dikkat edilmesi gereken bir nokta: yaprakların kenarları son derece keskin. Budama yaparken kalın eldiven şart.
Fotoğraf Ekim ortasında çekildi. Bu dönem pampas otunun en görkemli hali — başaklar henüz dağılmamış, krem-bej renkleri sonbahar güneşinde çok güzel görünüyor. Arkadaki sarı çiçekler (muhtemelen Rudbeckia veya Helianthus) ve öndeki koyu bordo yapraklı bitki (muhtemelen bir Salvia ya da Alternanthera) ile oluşturdukları renk zıtlığı da hoş bir kompozisyon ortaya çıkarıyor.
Yorumlar
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz!
Yorum Yaz
Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.