Kocayemis, botanik adiyla Arbutus unedo, Ericaceae familyasindan, Akdeniz havzasina ozgu, yaprak dokmeyen bodur bir agac ya da buyuk bir calidir. Halk arasinda 'orman cilegi' diye de anilir, cunku olgunlasan meyveleri, yuzeyindeki kucuk benekli cikintilarla gercekten bir cilegi andirir. Turleri agaci ilginc kilan bir baska ozellik de tur ismi: 'unedo' kelimesinin, Latince 'unum edo' yani 'sadece bir tane yerim' ifadesinden geldigi soylenir - bazi kaynaklara gore meyvenin tadinin fazla begenilmemesinden, bazilarina gore ise olgun meyvenin hafif fermente olabilen sekeriyle ilgili eski bir soylentiden kaynaklaniyor. Kesin kokeni tartismali olsa da, agacin adinin bile bir hikaye tasimasi hosuma gidiyor.
Kocayemis, permakultur bahcesi icin birkac acidan gercekten degerli. Sonbaharda cicek acan nadir turlerden biri - tam da cogu bitki cicek acmayi biraktiginda, kocayemis kucuk, testi seklinde beyaz-pembemsi cicekleriyle arilar icin gec sezon bir nektar kaynagi sunuyor. Bu, kis oncesi son toplanan bal icin arilara gercekten deger katan bir ozellik; bazi Akdeniz bolgelerinde kocayemis balinin kendine has, hafif aci bir tadi oldugu icin ayri bir deger tasidigi bile biliniyor. Ayrica bir kere yerlestikten sonra kurakliga ve fakir, kayalik topraklara karsi cok dayanikli, yavas buyuyen ama uzun omurlu bir tur. Doganin kendi Akdeniz maki bitki ortusunde, yangin sonrasi govde dibinden yeniden surgun verebilen dayanikli turlerden biri olmasi da, onu zorlu kosullara uyum konusunda ozel kilan bir baska detay.
Kocayemis meyvesi taze yenebilir, ama tadinin biraz un gibi ve hafif yavan oldugunu soylemeliyim - bu yuzden genelde recel, sarap ya da likor yapiminda degerlendirilir. Portekiz'de bu meyveden yapilan 'medronho' adli geleneksel bir damitilmis icki cok taninir. Meyve, C vitamini ve antioksidan acisindan zengindir. Kocayemis balinin ise halk arasinda bogaz ve ust solunum yolu rahatsizliklarinda rahatlatici bir gida olarak degerlendirildigi biliniyor. Bu bilgileri bir tibbi tavsiye olarak degil, bitkinin geleneksel kullanim gecmisine dair bir bilgi notu olarak paylasiyorum.
Kocayemis, tam gunes ya da yari golgede, iyi drene olan, fakir ve kayalik topraklarda bile basariyla yetisebilen dayanikli bir agac. Genellikle -10C, -15C civarindaki donlara dayanabilir, ama sert ve uzun surebilen donlardan hoslanmaz. Bu agacin belki de en ilginc ozelligi, meyvesinin cicekten olgunlasmaya tam olarak yaklasik bir yil surmesi: sonbaharda acan cicekler, bir sonraki sonbaharda olgunlasan meyvelere donusuyor. Bu da su ilginc sonucu doguruyor: kocayemis, ayni anda hem bu yilin cicegini hem de gecen yilin olgunlasmis meyvesini dallarinda tasiyabiliyor - bahcede bunu gordugunuzde, agacin zamanla nasil garip bir iliskisi oldugunu fark ediyorsunuz. Yavas buyuyen bir tur oldugu icin, dikimden sonra sabirli olmak gerekiyor.
Fotografta gordugunuz gibi, bu kucuk kocayemis fidanimda hem gecen yilin meyvesi hem de bu yilin yeni cicekleri ayni anda goruluyor - tam da bu turun o meshur 'ayni anda cicek ve meyve' ozelligini kendi gozlerimle gormek gercekten ilginc bir deneyim. Bodur ve yavas buyuyen yapisiyla, bahcede fazla yer kaplamadan, hem cicekleriyle gec sezon arilarina hem de meyveleriyle kuslara fayda sagliyor. Meyvenin olgunlasmasi tam bir yil surdugu icin, bu agaci izlemek bir permakultur dersi gibi: her sey hemen olmuyor, bazi dongulerin kendi zamani var, ve o zamana saygi gostermek gerekiyor. Onumuzdeki yillarda bu fidanin biraz daha buyuyup, hem cicek hem meyve acisindan daha bereketli hale gelmesini bekliyorum.
Yorumlar
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz!
Yorum Yaz
Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.