Hardy Chicago, botanik adiyla Ficus carica, kokeni Italya'ya dayanan ama adini Amerika'nin Chicago sehrinden alan bir incir cesidi. HC, Chicago Hardy, Belleclare #6 ve Bensonhurst Purple gibi birkac farkli isimle de bilinir. Ismindeki 'Chicago' vurgusu bosuna degil - bu cesit, Amerika'nin en soguk bolgelerinden birinde bile yasayabilecek kadar dayanikli oldugunu kanitlamis, ve bu yuzden ozellikle soguk iklimli bolgelerde incir yetistirmek isteyen bahcivanlarin ilk akla gelen tercihlerinden biri haline gelmis.
Ben incir koleksiyonuma cesit cesit agaclar eklerken, her cesidin farkli bir guclu yani olsun istiyorum - biri lezzetiyle, biri erken hasadiyla, biri de tam Hardy Chicago gibi guvenilirligiyle one cikiyor. Bu cesidin en degerli tarafi, permakulturun 'dayanikli ve az bakim isteyen turleri sec' ilkesine tam anlamiyla uyum saglamasi: sert bir kis gecirse bile, kokler hayatta kaldigi surece bahar geldiginde yeniden filizleniyor ve o sene yine urun veriyor. Boyle bir 'garanti' cesit, bahcede risk almak isteyen deneysel turlerin yaninda bir de guven veren, her sene sofraya bir seyler getirecegini bildigin bir dayanak noktasi gibi is goruyor.
Hardy Chicago'nun meyvesi kucuk-orta boyutlu, koyu mor-kahverengi kabuklu ve tohumsuz denecek kadar ince tohumlu bir yapida. Tadi hafif tatlidan yogun tatliya kadar degisebiliyor, ustune hafif bir asidik-meyvemsi nota da ekliyor. Genel olarak incir, lif, potasyum ve antioksidan acisindan zengin bir meyve; bu cesit de bu acidan diger incirlerden farkli degil. Halk arasinda incir, sindirimi rahatlatici bir meyve olarak da bilinir. Bu bilgileri bir tibbi tavsiye olarak degil, meyvenin genel beslenme degerine dair bir not olarak paylasiyorum.
Iste Hardy Chicago'yu gercekten ozel yapan rakam burada: govdesi -12C civarina kadar dayanabiliyor, kokleri ise inanilmasi guc ama -29C gibi asiri sert donlara bile dayanabiliyor. Yani en sert kislarda ustteki dallar zarar gorse bile, kok sistemi neredeyse hicbir sekilde etkilenmiyor ve bahar geldiginde agac sifirdan yeniden filizlenip yine o sene meyve verebiliyor. Tam gunes ya da yari golgede, organik madde acisindan zengin, nemli ama iyi drene olan topragi seviyor. Bir kere yerlestikten sonra kurakliga da oldukca dayanikli hale geliyor. Hem erken (breba) hem orta sezon ana urun verebilen bir cesit, ve dikimden 1-2 yil gibi kisa bir surede meyve vermeye baslayabiliyor.
Incirin belki de en ozel yani su: tam olgunlastigi haldeki tadina doyum olmuyor, ama tam o kivamdayken oylesine nazik ve hassas bir meyve haline geliyor ki, ticari olarak uzun mesafe tasinmasi neredeyse imkansiz. Marketlerde gordugumuz incirler genelde olgunlasmadan toplaniyor, gercek tadini hic tanimadan. Bu yuzden Hardy Chicago gibi guvenilir bir cesidi kendi bahcende yetistirmek, hem yetistirmesi kolay bir agactan hem de marketten asla bulamayacagin taze bir tattan faydalanmanin en iyi yolu.
Incir koleksiyonuma Hardy Chicago'yu eklerken asil dusuncem su oldu: elimde hem lezzetiyle one cikan hem de biraz daha hassas cesitler var, ama koleksiyonda bir de 'ne olursa olsun urun verecegini bildigim' bir cesit olsun istedim. Hardy Chicago tam da bu boslugu dolduruyor - adinin hakkini veren bir soguga dayaniklilik, ve her sene duzenli meyve vermesiyle bilinen bir cesit. Sert bir kis gecirsem bile, bu agacin kokten yeniden filizlenip o sene yine meyve verecegini bilmek, bahcivanliktaki en guzel guven hislerinden biri. Onumuzdeki sezonlarda hem hasat miktarinin artmasini hem de diger daha hassas cesitlerimle yan yana nasil bir performans farki gosterdigini gozlemlemeyi dort gozle bekliyorum.
Yorumlar
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz!
Yorum Yaz
Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.