Goji berry, botanik olarak Lycium cinsine giriyor, bizim bahcedeki tur Lycium chinense. Patlicangiller (Solanaceae) ailesinden, yani domates, patlican ve biberle akraba. Bu akrabalik bosuna degil, asagida anlatacagim tat deneyiminin de aciklamasi aslinda.
Bitkinin kendisi permakultur acisindan fena degil. Cok dayanikli bir cali, neredeyse hic bakim istemiyor, kurakliga da soguga da iyi dayaniyor. Dallari dikensi ve sik oldugu icin cit bitkisi olarak kullanilabilir, cicekleri de arilari cekiyor. Yani bahcede bir yeri var, ama bu yer mutlaka "meyve icin" olmak zorunda degil.
Piyasada goji berry "süperfood" diye satiliyor, kurutulmus hali her yerde var. Ama bizim bahcedeki tecrubemiz bu pazarlamayla pek ortusmuyor. Taze meyveyi tattigimizda tatli bir berry beklerken, aciya yakin, biberimsi bir tat aldik. Solanaceae ailesinden oldugunu dusununce bu da mantikli aslinda. Ben kisisel olarak bunu tazeyken keyifle yenecek bir meyve olarak gormuyorum.
Yetistirmesi cok kolay, sorun orada degil. Toprak konusunda secici degil, sulamaya bile fazla ihtiyac duymuyor. Bizim asil sorunumuz verim: bitki yillardir bahcede ama her sezon cok az meyve baglıyor, dallar cogunlukla bos kaliyor. Bol gunes alan bir yere dikip biraz sabirla beklemek gerekiyor, biz de hala bekliyoruz.
Durust olmak gerekirse goji berry benim en sevdigim bahce bitkisi degil. Yillardir yetisiyor, bakimi kolay ama hem verim az hem tadi beni ikna etmedi. Dekoratif ve dayanikli bir cali olarak degerlendirebilirsiniz, ama "bol meyve" veya "lezzetli meyve" beklentisiyle dikerseniz benim gibi hayal kirikligina ugrayabilirsiniz.
Yorumlar
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz!
Yorum Yaz
Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.