Vitis vinifera Alphonse Lavallée: Bahçenin Mor İncisi

Üzüm salkımını daldan koparıp tuttuğunuzda o ağırlık, o renk, o koku... Bahçede üzüm yetiştirmenin neden bu kadar keyifli olduğunu o anda anlıyorsunuz. Alphonse Lavallée tam bu duyguyu veriyor. İri, mor-pembe, dolgun taneler. Salkımı tutunca ele ağır geliyor.

Ağustos sonu gelince bu üzümlerin hasadı baslıyor. Hemen yemek en güzel hali. Ama reçel, pekmez veya sirke yapımında da çok değerli. Bahçede bir Alphonse Lavallée asmasinin olduğu zamanları öncesi ve sonrası olarak ikiye ayırabilirsiniz.

Bilimsel Kimlik ve Tarihi

Tam adı: Vitis vinifera Alphonse Lavallée. Familya: Vitaceae. Koken: Fransa, 19. yüzyıl. Geliştirilmesi: Fransız ampelograf Alphonse Lavallée nin adını taşıyor. Tip: Sofralık üzüm çeşidi, iri taneli, mor-siyah renk. Olgunlaşma: Ağustos sonu eylül başı. Özellik: İnce kabuklu, sulu, az çekirdekli, yoğun aromalı.

Meyve Özellikleri

Alphonse Lavallée yi diğer üzümlerden ayıran birkaç belirgin özellik var. Tane boyutu: Çok iri, standart sofralık üzümün neredeyse iki katı. Renk: Pembe-mordan koyu mora, olgunlaşınca neredeyse siyah. O renk geçişi fotoğrafta da güzel gorünüyor. Kabuk: İnce ama sağlıklı, kolayca patlamıyor. Tat: Dengeli tatlılık ve asitlik, yoğun üzüm aroması. Çekirdek: Az, rahatsızlık vermiyor. Salkım yapısı: Orta sıklıkta, iyi havalanıyor.

Bahçede Üzüm Yetiştirmenin Anlamı

Market üzümleri genellikle soğuk depoda bekletilmiş, tat ikinci planda, görünüş on planda. Bahçede olgunlaşan üzüm ise tam tersi. Şeker icerigı doğal olarak gelişmiş, aroma zirvede, kimyasal yok.

Alphonse Lavallée nin o koyu rengi de çok anlamlı. Rengi veren antosiyaninler güçlü antioksidanlar. Koyu mor üzümler sağlık acışından en değerli olanlar. Resveratrol, quercetin, proantosiyanıdınler... Bunlar kalp sağlığı, kanser önleyici ve anti-aging özellikleriyle bilimsel literatürde geniş yer buluyor.

Permakültür Bahçesinde Asma

Üzüm asması permakültür bahçesi için mükemmel. Uzun ömürlü, 50-100 yıl meyve verebiliyor. Doğru yönlendirildiğinde hem meyve hem gölge sağlıyor. İlkbahardaki çiçekleri arılar için nektar kaynağı. Yapraklar yenilebilir, sarma yapılabiliyor. Budama artıkları kompost veya yakacak olarak kullanılabiliyor. Kök sistemi derinleşince kuraklığa dayanıklı hale geliyor.

Sofrada ve Mutfakta

Taze: En iyisi bu. Salkım daldan koparılıp hemen yenmeli. Pekmez: Kaynatıılarak yoğunlaştırılıyor, kış boyu kullanılıyor. Reçel: Az şekerle yoğun bir reçel çıkıyor. Üzüm sirkesi: Fermente edilerek doğal sirke elde ediliyor. Kuru üzüm: İnce derisi kurutmaya uygun. Yaprak: Taze veya salamurada sarma için kullanılıyor.

Nasıl Yetiştirilir?

Tam güneş sever, gölge verimi düşürüyor. İyi drene eden toprak ideal, sulak toprakta kök çürüklüğü riski. Budama: Kış budaması çok önemli, spur veya kordon sistemlerinden biri seçilmeli. Destek: Kafes, pergola veya tel sistemi gerekli. Hastalık: Mildiyö ve külleme en yaygın sorunlar. Organik kükürt ve bakır preparatları ile yönetilebiliyor. Hasat: Taneler tam renk aldığında ve tatlandığında. Beklemek şekeri artırıyor ama fazla beklemek fermantasyona başlıyor.

Bahçenizde bir Alphonse Lavallée asması yoksa bu yıl ekleyin. İlk iki yıl sabır, üçüncü yıldan itibaren o iri mor salkımlar size her ağustosta heyecan verecek.