Siyah Horoz İbiği (Amaranth): Kendiliğinden Çıkan Bir Bitki

Bilimsel Kimlik

Amaranth, botanik olarak Amaranthus cinsine giriyor, halk arasında "horoz ibiği" de deniyor. Amaranthaceae ailesinden, bizim bahçede gördüğünuz koyu kırmızı-mor renkli, tüylü görüntülü çiçek salkımlarıyla dikkat çekiyor. Aztek ve İnka doneminden beri yetiştirilen, binlerce yıllık bir bitki.

Permakültür Değeri

Bu bitkinin bizim için en değerli tarafı, hiç ekmeden kendiliğinden çıkması. Bir kere tohumlandıktan sonra her yıl kendi kendine yeniden filizleniyor, biz sadece izin veriyoruz. Bu, permakültürün "gönüllü bitki" (self-seeding) prensibine güzel bir örnek: emek vermeden, müdahale etmeden bahçeye katkı sağlıyor. Çiçekleri ayrıca arılar ve kelebekler için de iyi bir kaynak.

Şifalı/Yenilebilir Özellikler

Amaranth tohumları aslında gerçek anlamda yenilebilir, glutensiz bir "psodo tahıl" olarak biliniyor, kinoaya benzer şekilde protein ve mineral acışından zengin. Yaprakları da ıspanak gibi pişirilip yenebiliyor. Biz kendimiz henüz denemedik, ama bu potansiyelin var olması, bitkiyi bahçede tutmamız için ayrı bir sebep.

Nasıl Yetiştirilir

Bu konuda anlatacak fazla bir şeyimiz yok, çünkü hiçbir şey yapmıyoruz. Amaranth kuraklığa dayanıklı, güneş seven bir bitki, tohumları kendiliğinden dağılıyor ve uygun koşullarda çimleniyor. Müdahale etmek istemiyorsanız aşırı yayılmasını kontrol altında tutmak dışında yapacak bir şey yok.

Bahçeden Gözlem

Bu bitkiyi özellikle sevmemizin sebebi, bize hiçbir sorumluluk yüklememesi. Kendiliğinden çıkıyor, kendiliğinden çiçek açıyor, kendiliğinden tohumlanıyor. Çiçekleri gördüğünuz gibi çok görkemli, bahçenin bu köşesine renk katıyor. Tohumlarını henüz yemedik ama bu kadar sürdürülebilir bir bitki olması bile bizim için yeterli bir sebep.