Batumi armudu, bende yoresel bir lezzet olarak biliniyor, ama arastirirken bunun kimligini biraz daha netlestirmek istedim. Karadeniz bolgesinde yetistirilen yerel armut cesitlerini belgeleyen kaynaklarda 'Batum' adiyla anilan bir armut cesidine rastladim - Ordu yoresine ait kayitlarda, 'Laz', 'Rus', 'Gumushane' gibi diger yerel/Kafkas kokenli isimlerle birlikte geciyor. Bu, Batum adinin Karadeniz bolgesinde gercekten kullanilan bir yerel armut ismi oldugunu dogruluyor, ama tam olarak benim agacimdakiyle ayni cesit oldugunu kesin olarak soyleyemem - yerel armut isimleri koyden koye degisebiliyor, ve resmi olarak tescilli bir cesit degil. Bu isimlendirme, 19.-20. yuzyilda Kafkasya'dan (Gurcu, Laz, Abaza, Cerkes topluluklari) Karadeniz ve Marmara bolgesine gelen muhacirlerin, yeni yerlestikleri topraklara memleketlerinin meyve cesitlerini de tasidiklarini dusundurecek bir detay - tipki 'Laz armudu' ya da 'Rus armudu' gibi diger yerel isimlerin de ayni gocmen mirasini yansitmasi gibi.
Yerel, gocmen mirasi tasiyan armut cesitleri permakultur acisindan ozel bir deger tasiyor: bu agaclar nesiller boyunca ayni bolgede yetistirilerek, bolgenin toprak ve iklim kosullarina dogal bir seleksiyonla uyum saglamis oluyor. Batumi armudu gibi bir cesidi yasatmak, sadece bir meyve agacini korumak degil, ayni zamanda bir gocmenlik hikayesini ve aile mirasini de yasatmak anlamina geliyor. Armut agaclari genel olarak uzun omurlu ve dayanikli, ve cicekleriyle ilkbaharda aricilar icin onemli bir erken sezon besin kaynagi olusturuyor.
Armut, lif, potasyum ve C vitamini acisindan zengin, genel olarak saglikli bir meyve. Fotograftaki meyvelerin kabugunda gorulen kahverengi lekeler ve benekler, tipik bir russeting (kabuk pullanmasi) gorunumu - bu genelde tadi ya da yenilebilirligi etkilemiyor, cogu yerel armut cesidinde dogal olarak goruluyor. Bu bilgileri bir tibbi tavsiye olarak degil, meyvenin genel beslenme degerine dair bir not olarak paylasiyorum.
Armut agaclari genel olarak tam gunes, iyi drene olan topraklari tercih ediyor, ve cogu cesit verim icin ikinci bir polen kaynagina (baska bir armut cesidi) ihtiyac duyuyor. Yerel, gocmen kokenli cesitler genelde bolgenin toprak ve iklim kosullarina uzun sureli adaptasyon gecirdigi icin, standart armut bakiminin otesinde ozel bir ihtiyac gostermiyor - bu da onlari nispeten dusuk bakim isteyen, guvenilir meyve agaclari yapiyor.
Bu yil bu agactan son hasadimizi yaptik - fotograftaki bu son meyveler, sezonun kapanisini temsil ediyor bir bakima. Batumi armudu benim icin sadece bir meyve degil, ailemin Kafkasya kokenli gecmisiyle bagli, yoresel bir lezzet. Her hasat doneminde bu agacin altinda durup meyveleri toplarken, bu ismin tasidigi hikayeyi de dusunmeden edemiyorum - bir sehrin adini tasiyan bir armut agaci, kusaklar boyunca bahceden bahceye tasinarak buraya kadar gelmis.
Yorumlar
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz!
Yorum Yaz
Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.